Omgaan met verandering

Eén  ding is zeker, alles veranderd elke dag weer. Niets blijft bij het oude en tegelijkertijd is één van de meest angstige gedachten van de mens dat niets blijft zoals het is. Hoe ga je daar mee om?

 

Hoe kan dat toch dat we zo graag vasthouden aan hoe het is., en aan hoe het vroeger was? We willen maar al te graag dat het leven ooit anders en beter word. Een leven met meer geluk, meer vrijheid, wel een leuke baan of relatie of wat dan ook.

Maar waarom dan toch zo angstig vast blijven zitten waar je nu zit?

Ooit was ik ook tegen verandering en nog weleens, ik kon mij behoorlijk autistisch gedragen als er ook maar iets veranderde. Het liefst bleef ik alles bij het oude en bekende houden. Waarom? Omdat ik me daar veilig bij voelde (ook al was ik niet tevreden met hoe het was)….bang voor het onbekende en bang om de controle los te laten. Als mens hebben we graag controle over ons leven en welzijn ( vast iets uit de oertijd). Zodra we de controle verliezen worden we bang voor wat er allemaal zou “kunnen” gebeuren.

Totdat  niet “Magere Hein” maar “Mister Change” bij je aan komt kloppen en jou leven compleet onderste boven gooit. Door bijvoorbeeld ontslag, ziekte, een relatie die eindigt of overlijden van een dierbare. Dit zijn grote dingen maar er zijn ook mensen waarbij hun wereld al op zijn kop staat wanneer er een krasje op hun nieuwe glimmende auto ontstaat of hun kind nog niet naar badje drie mag tijdens zwemles. (ook heel erg).

En dan? Dan stort jou wereld in en het eerste wat je doet is grijpen naar van alles en nog wat om je hoofd boven water te houden, en eenmaal iets gevonden waar op we kunnen drijven, roeien we zo hard als het maar kan tegen de stroom in terug naar hoe het was. Je scheurt zo snel mogelijk naar de garage om je auto weer in zijn oude staat terug te brengen, gaat als een gek solliciteren want stel je voor geen baan geen geld, paniek! Of je meld je direct aan op een datingsite om zo snel mogelijk een nieuwe date te fixen waarvan jij hoopt dat degene jou dolgelukkig gaat maken.

Voor de andere gebeurtenissen kan ik even geen oplossing bedenken behalve dan je kind met geweld in badje drie gooien en hopen dat het zijn of haar hoofd boven water houdt, maar een overleden dierbare is helaas niet terug te halen.

Maar goed, na een tijdje roeien tegen de stroom in en je best doen alles weer bij het oude te brengen word je moe en kom je erachter dat “hoe het was” niet meer bestaat.  Je stopt met roeien en gaat bij de pakken neerzitten en je leven word als het ware een lijdensweg. ( Zo is het mij de eerste paar keer afgegaan in ieder geval, op het krasje en badje drie na dan)

“Hoe het was” is niet meer en komt hoogstwaarschijnlijk ook niet meer terug hoe graag je ook zou willen.

Dan kun je een aantal dingen doen:

Of bij de pakken neer blijven zitten waarbij de kans groot is dat je uiteindelijk in een depressie beland.

Of wat we vaak ook doen is alle zeilen bijzetten en zorgen dat alles snel weer koek en ei word en doen of het helemaal ok met je gaat. (Ook geen goed idee)

Of zoals Mindfulness leert: Go with the Flow, stop met roeien en laat je stroom afwaarts meenemen. Accepteren dat de situatie is zoals ie is en vertrouwen in de toekomst hebben. Je verdriet te aanvaarden en te doorleven. Jezelf de rust en tijd gunnen alles op een rijtje te zetten en van daaruit (met of zonder hulp van derden) stappen zetten naar een verandert leven.

Het is een feit dat het leven veranderd, dat er dingen gebeuren die jij niet wilt, dat je op een dag je baan verliest, dat jij of een dierbare ziek word en vervolgens sterft. Allemaal dingen die we niet in de hand hebben, en tijdens de reis stroom afwaarts kom je vast nog ruige wateren tegen, maar onderweg ook veel moois.

Niemand maar dan ook niemand komt ongeschonden door dit leven heen (ook al lijkt het soms van wel). We leren allemaal onze lessen hier op aarde. Kunst is hier op een wijze manier mee om te gaan, accepteren en aanvaarden dat het zo is en het leven met beide handen omarmen, er voor zorgen dat jij hier bent met een reden en de wereld een klein beetje beter achter laat dan dat je bent gekomen. Hoe “fucked up” het leven soms ook kan zijn.

 

O en onthoud deze:

“THE DAYS THAT BREAK YOU, ARE THE DAYS THAT MAKE YOU”

 

(Excuses voor eventuele taalfouten en foutieve grammatica wegens een lichte vorm van Dyslectie)

 

 

 

 

 

Geen reactie's

Geef een reactie