Acceptatie?

Klinkt makkelijk hé, accepteren.  Zo is het accepteren van het feit dat je lekker in je hangmat tussen twee palmbomen in ligt makkelijk te doen. Maar hoe doe je dat wanneer je leven op een bepaald moment helemaal niet gaat zoals jij dat graag zou willen?

Je kunt tegenwoordig geen Happiness of ander maandblad openslaan of er word wel wat verteld over acceptatie. Dat je maar moet accepteren dat je leven nu is zoals het is zodat je leven stukken leuker word, nou ik kan je zeggen dat accepteren soms best hard werken is. Maar eenmaal onder de knie word alles een stuk gemakkelijker.

Want we willen eigenlijk helemaal niet accepteren dat het is zoals het is, als mens zijn wij altijd maar geneigd te zoeken naar verbetering zodat we misschien nog een beetje gelukkiger kunnen worden dan dat we al zijn. Ook hebben we graag de controle over ons eigen leven, jagen we maar al te graag doelen na in bijvoorbeeld werk en sport, en loopt het dan niet zoals we willen dan gaan we zeuren, klagen, depressief worden en alles en iedereen hiervan beschuldigen.

 

Goed, het loopt niet zoals je wilt en dan?

We hebben allemaal weleens van die dingen dat het niet gaat zoals “jij” het graag zou willen. Dit kunnen kleine dingetjes zijn maar ook hele grote dingen. Ook ik heb graag de controle over mijn eigen leven, nog steeds. Maar inmiddels heb ik wel van een aantal grote gebeurtenissen in mijn leven geleerd dat we het leven niet altijd in de hand hebben en dat je dat maar beter kunt accepteren.

Zonder al te veel in detail te treden weet ik wat het is hoe je leven binnen 2 seconden op zijn kop kan staan en niets meer word zoals het was, zo weet ik ook hoe het is om al je zuurverdiende spaarcentjes in 1 klap kwijt ze zijn, hoe het is om al je plannen in duigen te zien vallen omdat je plotseling aan een chronische aandoening lijdt die er vervolgens voor zorgt dat alles wat je leuk vond om te doen ineens niet meer zo goed kan.

Nu hoef je met mij geen medelijden te krijgen maar het is wel iets om over na te denken bij de volgende keer dat er iets niet gaat zoals jij wilt.

 

Maar goed en dan?

In mijn geval ging ik na de eerste paar tegenslagen in gevecht, ik ging het gevecht aan met het leven (iets wat je nooit gaat winnen) en met mezelf. Je kan je nu dus al bedenken dat dat niet werkt. Hoe meer je jezelf druk maakt dat je iets niet wilt hoe gefrustreerder je zal worden.

Probeer maar eens als je in de file komt te staan, een feit is dat jij die file niet kan oplossen. Dus je kan gaan schelden en boos worden , maar je kan ook gewoon lekker naar buiten kijken en even genieten van de muziek op je radio. Voel het verschil in je gemoedstoestand.  (Dit valt overigens niet mee als je honger hebt en snel op een andere afspraak moet zijn heb ik laatst ondervonden:)

Even terug naar mij als voorbeeld: Na een aantal tegenslagen begon ik op een gegeven moment te leren dat vechten tegen het leven teveel energie kostte. Door te vechten en niet te willen zoals het nu op dit moment is, werden bepaalde lichamelijke klachten alleen maar erger. Totdat de man met de “acceptatie hamer” op je pad komt en je niet anders meer kunt.

Dan begint langzaam het besef dat je niet anders kunt dan jezelf over te geven aan het leven, het gevecht te stoppen en mee te laten voeren met de plannen die het leven voor jou in petto heeft. Eenmaal geaccepteerd dat het leven niet controleerbaar is, en wetend dat het morgen totaal anders kan zijn ,kun je hier in mee deinen en leer je als het ware te zeilen in de stormen die jou leven soms binnen komen waaien.

 

Accepteren is verwachtingen loslaten

Klinkt makkelijk hé dat accepteren? Maar in feite is accepteren gewoon loslaten van de wens dat dingen anders zouden moeten zijn zoals het is. Zodra je vind dat het anders zou moeten zijn ervaar je spanning, verwachtingen maken het leven ingewikkeld en kunnen daardoor veel stress opleveren.

Denk nu niet dat accepteren betekend dat je alles maar voor lief moet nemen en geen veranderingen aan hoeft aan te brengen, maar juist dat je accepteert dat de situatie is zoals ie is. Dan pas kun je veranderingen aan gaan brengen in waar jij dat nodig vind.

Hoe jij er ook bij zit op dit moment in je leven, accepteer de situatie zoals ie nu is voor dit moment. Neem stappen terug en overdenk wat je gaat doen, hijs de zeilen bij neem het roer in handen en verander desnoods van koers. (Allemaal dingen die je leert op je yogamatje)

Ga niet wachten totdat je een groot zeilschip tot je beschikking hebt want een kleine volstaat ook wel, stop met klagen en doe je best wat van het leven te maken.

Het leven is nu, roei desnoods met de riemen die je hebt!

 

“DE WIND KAN JE NIET VERANDEREN MAAR DE ZEILEN ZET JEZELF”

 

(Excuses voor eventuele taalfouten en foutieve grammatica wegens een lichte vorm van Dyslectie)

 

4 Reactie's
  • Jolanda
    Geplaatst op 19:28h, 17 december Beantwoorden

    Heel mooi geschreven! En het mooiste is, dat het ook klopt! (heb ik zelf ook ervaren zo)

    • perry
      Geplaatst op 13:44h, 19 december Beantwoorden

      Hoi Jolanda, dank je!
      Mooi he dat het klopt 🙂 zo ervaren we allemaal blijkbaar toch een beetje hetzelfde…..

  • Rien
    Geplaatst op 15:50h, 09 juli Beantwoorden

    Eindelijk eens een duidelijk verhaal zonder zweverigheid. Mooi geschreven Perry. Hier kan ik wat mee, hoop jij ook😉

  • Gerda
    Geplaatst op 17:25h, 09 juli Beantwoorden

    Wat heb je dit mooi geschreven zeg ,
    Als ik heel diep graaf dan komt er een heel klein deeltje van jou verleden naar boven….
    Het is inderdaad hoe ga je met je problemen om..

Geef een reactie op perry Annuleer reactie