Kijk op Corona

En toen werd het stil, de sneltrein waar wij met z’n allen in bleken te zitten komt langzaam maar zeker tot stilstand en rolt zachtjes voort op het tempo van een oude stoomlocomotief. Weliswaar eentje zonder remmen. Want waar gaan we heen? De luchtbel is gesprongen, angst en onzekerheid voeren de boventoon. Geen paniek, de aarde blijft wel draaien.

Note: Dit blog is geschreven vanuit mijn perspectief, van hoe ik om ben gegaan in veranderingen en spannende tijden. Tijden van verstilling en pauze. Dit blog is dan ook voor degene die door de situatie thuis zijn komen te zitten. Bravo voor de hardwerkende vitale beroepen op dit moment!!

Het Corona virus zorgt ervoor dat we met z’n allen in een spannende tijd zijn geraakt.

Een tijd die er onherroepelijke aan zat te komen. Want zeg nu zelf, die zogenaamde economische luchtbel waarin we leefden moest een keertje knappen.

Die luchtbel waarin het belangrijk was dat we als economie groeiden, waarin het belangrijk was dat alles beter, sneller  en vlugger moest. De laatste 100 jaar zijn we steeds harder gaan rennen, vliegen en ook weer aan het opstaan. Zijn we als een stelletje opgefokte kippen zonder kop maar aan het doen wat van ons verwacht werd. De gemiddelde mens beseft niet eens waarom die deed wat ie deed. We staan op, gaan naar school of naar ons werk, we komen thuis gaan eten, we gaan mischien nog even sporten en gooien onszelf languit op de bank om ons te trakteren op een beetje makkelijk te verteren entertainment op tv. In de momenten dat we even niets te doen hebben (en dat zijn er best veel hoor) hangen we met onze snuit in de mobiel.

Ik praat hier over de “gemiddelde mens hé” dus voel je niet aangesproken mocht jou leven er totaal anders uitzien.

Wat leken we gelukkig met onze gadgets onze spullen en overvloed aan alles wat we ons maar wensten. Het kon niet op, we vraten, we kochten en trokken erop uit de hele wereld rond. De mens was uitgegroeid tot een alles willen hebbende, vretende, werkende en consumerende ROBOT die zichzelf als mieren heen en weer bewogen.

En toen? Boem! Stond onze vanzelfsprekende wereld letterlijk op zijn kop. Waar we eerst nog lacherig grapjes maakten over een stelletje vleermuis etende Chinezen stond plotseling  Corona ook bij jou voor de deur.  En zijn we als die kippen zonder kop zelfs in paniek geraakt.

En nu?  Nu zien we mensen plotseling in angst leven, angst voor het onbekende zelfs angst voor de dood. Waar de dood eerst nog mijlen ver van ons bed af leek te staan, is ie nu opeens wel heel dicht in de buurt gekomen. Helaas zoals we hebben kunnen zien zijn er ook nog sommige Hollandse nuchtere zakkenwassers die denken dat het allemaal wel mee zal vallen. Die nuchtere Hollander die normaal gesproken zonder het te weten braaf zijn maatschappelijke regels aan het volgen is en nu opeens de hakken in het zand gaat zetten omdat ie “nu pas” het idee krijgt van zijn vrijheid beroofd te worden. Door alleen maar de regels op te moeten volgen zodat we als land hier zo snel mogelijk zonder al te veel schade weer vanaf kunnen komen.

 

Zure appels

Maar goed, de aankomende periode gaat niet meevallen zoals meneer Rutte ons vertelde, dit gaat zelfs ZUUR worden.

We zullen allemaal door de ZURE appel heen moeten bijten, ook al willen we dit niet zo graag.

Dit is beslist geen rede tot angst, ikzelf (en vele met mij) hebben namelijk al door heel wat zure appels heen gebeten, heel wat dikke drollen ingeslikt, mentaal, fysiek en financieel al meerdere malen in een diepte punt beland.

Waarschijnlijk als we de woorden van Rutte moeten geloven ga ook ik weer zure appels eten, kom maar op want inmiddels ben ik ze lekker gaan vinden. Inmiddels heb ook ik de deuren van mijn zaak moeten sluiten, heb ik geen inkomen en zit ik zoveel mogelijk binnen met 2 drukke kinderen om mij heen.

Voor veel mensen teleurstelling ten top de laatste weken. En geloof me er komen er nog veel meer. Vakanties gaan niet door, feestjes festivals en evenementen afgelast en dat doet zeer. Dat wat we zo gewend waren is voor nu even niet meer.

 

“Nu de wereld langzaamaan tot stilstand komt, heeft de aarde even ademruimte”

 

Echt leven

Nu op dit moment de malle molen van het leven lam komt te liggen, en misschien alles anders word dan dat we gewend waren.  Zou ik als ik jou was deze tijd gebruiken om eens te ervaren wat het is om echt te leven.  

Echt leven, wat was dat ook alweer? Als mens zijn we namelijk zonder het te beseffen ver af komen te staan van wat echt leven is.  Nee echt leven is niet met je neus in een mobiel,  is niet 40 of 50 uur werken voor de kost terwijl je uitkijkt naar je volgende vakantie  Echt leven is doen wat de moeite waard is, het geluk zien in kleine dingen. Met je bloten voeten in het gras bijvoorbeeld..Ja echt dat voelt als echt leven! Uit je “doe modus” stappen en je er gewoon eens bij neerleggen dat je niet altijd maar beter of sneller hoeft te doen, maar ook gewoon mag zijn. Letterlijk en figuurlijk weer wat ademruimte nemen.

We zijn als mens volkomen verleerd om een tijdje “niets” te doen.  Want ons word al vroeg geleerd dat we “doeners” zijn. Ken je ze nog die kleine bouwvakkertjes in de Freggel grot? Doeners die gewaardeerd worden voor hun prestaties en bezit.

Wanneer we een tijdje niets doen dan word de mens onrustig omdat ie word geconfronteerd met zichzelf en het idee krijgt nutteloos te zijn. De komende tijd zal een tijd worden waarin je geconfronteerd zal worden met jezelf…Degen die hun werk niet meer uit kunnen voeren  zitten plotsklaps thuis …en ja dat is even wennen. Wat er dan gebeurd is dat je jezelf nuttig wilt gaan maken, tevergeefs gaat zoeken naar bezigheden, alternatieven en je even niet weet waar je met je onrustige gevoelens heen moet gaan. En dat gaat niet meevallen met de huidige regelgeving. Het gevaar is zelfs dat je je identiteit gaat verliezen, omdat je erop eens achter komt dat je niet bent wie je dacht te zijn.

Na een periode thuis zul je erachter komen dat je niet je baan bent, niet je beroep, niet je studie niet je hobby en ook niet je bezit. Je komt erachter dat je gewoon maar mens bent (EN DAT VOELT NAAKT). Een mens wat leefde in een luchtbel, een mens wat leefde in een opgefokte wereld die nu eindelijk tot stilstand komt en hopelijk eens na gaat denken en tot bezinning komt.

 

Loslaten

Laat gewoon maar gaan, we hebben geen controle over de situatie dus laat dat los…doe wat nodig is maar ga je niet vastklampen aan de laatste strohalm…want ook die zal breken.

Loslaten betekent accepteren van wat is, zonder de moed op te geven of bij de welbekende pakken neer te gaan zitten. Accepteer deze situatie ontdek wie je zelf bent houd je hoofd omhoog en ga van daar uit weer wat plannen maken.

Dus laat hierbij jou angsten maar varen, want zoals je weet is angst een slechte raadgever, wat ons nog meer als die kippen zonder kop doet rondrennen.  

Hoe dit afgaat lopen weet nog niemand, maar neem de tijd dat je niets hoeft of “kan” doen om eens te ontdekken wat dat echte leven is, te voelen wie je in werkelijkheid bent.

 

Begin van einde (ook dit gaat weer voorbij)

Wat er verder achter deze situatie voor betekenis of agenda zit laat ik achterwege, het kan zomaar zijn dat we bewust in een hoek zijn gedrukt. Mensen in angst zijn controleerbaar en sta er ook niet gek van te kijken dat we straks massaal in de rij gaan staan voor vaccinatie.  

Als dit het begin is van het einde kunnen we onze borst gaan nat maken. Het mooie van een einde is dan ook dat er weer opnieuw begonnen word. Laten we hopen dat we hier als mens van leren om het voortaan anders te doen.

Zorg in ieder geval de komende tijd goed voor jezelf, je medemens en wie dan ook. Leef de regels en aanpassingen voor dit moment eens een beetje na. We zitten momenteel met z’n allen het hetzelfde schuitje op een wilde zee. Laten we ervoor zorgen dat we dit schuitje naar stillere wateren kunnen brengen waar we even lekker kunnen ronddobberen en inzien dat het ook wel even anders kan.

 

De storthoop heeft gesproken! – De Freggels-

 

 

 (Excuses voor eventuele taalfouten en foutieve grammatica wegens een lichte vorm van Dyslectie)

 

 

Geen reactie's

Geef een reactie